Soms hoor je jezelf iets toezeggen voordat je echt hebt gevoeld wat je wilt.

Vorige week overkwam het me nog. Ik wilde een nieuwe afspraak maken bij mijn kapster, maar haar agenda zat al behoorlijk vol. Voor ik het wist, hoorde ik mezelf zeggen: "Doe maar woensdag om 9 uur, als dat voor jou beter uitkomt." Terwijl ik wist dat dit mijn sportuurtje was.

Thuisgekomen, terwijl ik de afspraak in mijn agenda zette, baalde ik. Dit had ik anders willen doen.

Herkenbare uitspraken

Misschien herken je je ook wel in deze uitspraken:

“Ja hoor, dat is goed.”
“Dat doe ik wel even.”
“Komt wel uit.”
“Geen probleem.”

En ergens, vaak pas later, merk je het: een kleine spanning, een gevoel van onrust, alsof er iets niet helemaal klopt. Je hoofd reageert snel. Het wil helpen, oplossen, meebewegen. Het denkt vooruit, houdt rekening met de ander en probeert het goed te doen. Maar je gevoel... dat volgt niet altijd in hetzelfde tempo.

De ruimte tussen vraag en antwoord

Wat kan helpen, is om een kleine pauze toe te laten. Niet vanuit twijfel, maar vanuit aandacht. In plaats van meteen te reageren, kun je zeggen: "Ik kom hier even op terug." of "Mag ik daar straks op reageren?" Die paar woorden geven je iets waardevols: ruimte. Ruimte om te voelen, om even uit je hoofd te stappen en om te merken wat er écht in je leeft.

Misschien verandert je antwoord dan, of misschien blijft het hetzelfde — maar voelt het wel meer van jou.

Ergens op terugkomen mag altijd

Soms zeg je toch 'ja', en merk je pas later dat het niet klopt. Ook dan heb je een keuze. Je mag terugkomen op wat je hebt gezegd. Dat hoeft niet groots of ingewikkeld te zijn. Eerlijk en eenvoudig is vaak genoeg: "Ik heb er nog even over nagedacht, maar het past toch niet voor mij." Dat is niet verkeerd; dat is luisteren naar jezelf en je grenzen bewaken.

Kleine oefening: van hoofd naar gevoel

   
1. De volgende keer dat iemand je iets vraagt: neem (al is het maar een paar seconden) een pauze.
   
2. Breng je aandacht naar je lichaam.
   
3. Stel jezelf de vraag: Voelt dit als een ‘ja’ of een ‘nee’?
   
4. Geef jezelf toestemming om nog niet direct te antwoorden.

Je hoeft het niet perfect te doen. Alleen al het moment van vertraging maakt verschil.

Misschien is dat waar het om gaat. Niet dat je altijd meteen weet wat goed is, maar dat je jezelf de ruimte geeft om te luisteren naar dat stille, eerlijke stukje in jezelf dat helpt om trouw te blijven aan jezelf.