De les van een mistig Vlieland


Afgelopen weekend waren we op Vlieland voor twee retraites. Een fijne groep deelnemers, mooie gesprekken, verdiepende sessies en heerlijke wandelingen door de natuur. Precies zoals je hoopt dat zo'n weekend zal zijn.
Vrijdag begon ons verblijf met een stralende, zonnige dag. Vlieland liet zich van haar mooiste kant zien. Maar op zaterdag en zondag was het eiland volledig in de mist gehuld. Alles werd stiller en minder zichtbaar.
Mijn eerste gedachte was: wat jammer voor de deelnemers. Ze zien het eiland niet eens met al dat moois. De deelnemers met zeezicht zien zelfs de zee niet eens. Als organisator wil je het beste: een fijne groep, mooie sessies én Vlieland op z'n best.
In een gesprek met een deelnemer sprak ik dit hardop uit. Haar reactie verraste me. "Die mist is eigenlijk precies goed," zei ze. "Doordat er minder te zien is, ben ik minder bezig met mijn omgeving. Er is minder afleiding. Ik kan makkelijker bij mezelf blijven en echt aanwezig zijn bij wat er gebeurt."
Zo had ik het nog niet bekeken.
Mist: vertraagt en nodigt uit
Mist vertraagt. Mist dempt prikkels. Mist nodigt uit om naar binnen te keren.
We zijn zo gewend om alles te willen zien, begrijpen en meemaken. Maar juist wanneer er minder prikkels zijn, ontstaat er ruimte. Ruimte om te voelen in plaats van te kijken. Ruimte om te luisteren in plaats van te analyseren. Ruimte om naar binnen te keren.
Misschien: niet alles hoeft helder te zijn
Misschien geldt dat niet alleen voor een weekend op Vlieland, maar ook voor het leven zelf. Niet alles hoeft altijd helder te zijn. Niet alles hoeft zichtbaar. Soms helpt het juist wanneer het uitzicht even verdwijnt, zodat we ons kunnen richten op wat er vanbinnen speelt.
Achteraf: een uitnodiging
De mist voelde achteraf niet als een gemis, maar als een uitnodiging. Een uitnodiging om te vertragen, om te zijn, om te vertrouwen dat het precies zo is als het moet zijn.
En alsof het eiland die les nog even wilde bekrachtigen, brak op zondagmiddag de zon toch nog even door de mist heen.
Altijd: wat blijft, welk weer het ook is
Wat het weer betreft kunnen we niets voorspellen. Elk seizoen hebben we retraites op Vlieland gepland en elke periode heeft zijn eigen sfeer. Wat je wél kunt weten wanneer je een retraite boekt, is dat je verblijft in een heel fijn hotel, direct aan het strand. Dat je aan mooie sessies kunt deelnemen die bijdragen aan rust en ontspanning tijdens jouw verblijf maar ook in je dagelijks leven. Dat er mooie wandelingen zijn, rust, en tijd en ruimte voor jezelf.
Even los van je dagelijkse ritme. Even weg uit alles wat moet. Even minder in je hoofd en meer naar je gevoel.
Dat is wat altijd blijft — welk weer het ook is.
Wil je dit zelf ervaren? Je bent welkom.
In het voorjaar, de zomer, het najaar en de winter zijn er nog een paar plekken vrij voor de retraites op Vlieland.







